Salme 119,88 Gjev meg liv i di miskunn, så vil eg halda lovbodet (Strong 5715) frå din munn.

David er i livsfare. Han er døden nær. Fiendane hadde mest gjort ende på han. Han kjenner seg som eit jaga vilt utan nokon utveg, utan sjanse til å sleppa unna dei løgnaktige jegerane. Dette er bakgrunnen for den bønna han ber i dette verset.

Spar livet mitt! Berg meg frå døden. Ta vare på meg og fri meg ut frå dødens grep. Gjev meg liv i di miskunn! Det er stor desperasjon i bønna hans, for stoda han er i er svært vanskeleg. Legg likevel merke til at han ikkje viser til den vanskeleg stoda når han ber. Det er berre ein grunn til at Gud skulle berga han frå døden og gje han livet tilbake. Det er Guds miskunn, Guds trufaste og varmhjarta kjærleik. Ingenting av det gode Gud gjer for oss er vår forteneste. Alt kjem av hans trufaste kjærleik.

Så vil eg halda lovbodet frå din munn, kan høyrast ut som om han kjøpslår med Gud: Om du bergar meg, så skal eg halda bodet. Eg liker betre andre omsetjingar av denne setninga: Så eg kan halda lovbodet frå din munn. Det er berre om Gud viser miskunn at vi kan leva etter ordet frå Guds munn. Dette er viktig å forstå. Vi er heilt avhengige av Guds nåde og hjelp for livet og alt vi gjer. Å leva etter Ordet er ei frukt av Guds nådefulle kjærleiksverk i oss. Det tryggaste teiknet på at vi har funne nåde for Herren, er hans gode verk i oss.

Salme 119,87 Dei har mest gjort ende på meg her på jorda, men eg forlèt ikkje dine påbod (6490).

Det er vanskeleg å førestilla seg kor vanskeleg David har det, når han skriv dette verset. Fiendane har nesten lukkast i å drepa han. Livet heng i ein tynn tråd. Uvennene har nesten øydelagd livet hans på jorda. Reint fysisk må dette ha vore svært vanskeleg. Det verkar som om dei hadde han i si makt, men det var ikkje heilt ute med han.

(more…)

Salme 119,86 Pålitelege er alle dine bod. Hjelp meg! Dei jagar meg med løgn.

Uvennene jaga David med løgn. Dei spreidde all slag løgnaktige rykte om han. Dei jaga på han for å prøva å fanga han i ei felle og gjera ende på han. Å halda fast på sanninga er den beste motgifta mot løgn. Ofte er det lite hjelp i å prøva å forsvara seg mot løgn. Det hjelper heller ikkje å sloss mot løgnarane. Om vi reagerer feil på løgn og falske rykte mot oss, kan vil lett falla i synd.

(more…)

Salme 119,85 Dei frekke grev fallgraver for meg i strid med di lov (Strong 8451).

Dei fiendane som jaga David var frekke og hovmodige folk. Dei grov fallgraver for han. Han bruker ein jaktmetode som bilete på det han matte gå gjennom og kjempa mot. Ei fallgrav er ei djup grav som er dekkja til med eit tynt dekke som dyret ein jaktar på fell gjennom og blir fanga i. Slik prøver dei frekke fiendane hans å lura han i ei felle. Kanskje prøver dei å ta han fysisk til fange eller å få han til å gjera nokre feilsteg slik at dei kan bruka lova til å fella han. Dei prøver å lura han til å gjera noko som er i strid med Guds lov. Sjølve har dei inga respekt for Guds lov, men vil bruka alt dei kan for å fella David.

(more…)

Salme 119,84 Kor mange dagar har din tenar att? Når vil du fella dom over dei som jagar meg?

David er jaga av mektige fiendar. Han opplever at det står om livet. Han har kjend seg som eit jaga vilt i lang tid. No veit han ikkje om han kan halda ut mykje lenger. I si fortviling vender han seg til Gud: Kor lenge skal dette vara? Når du vil du fella dom over dei som plagar meg? Når skal du gjera slutt på plagene mine? Prøvingane og plagene har vart så lenge at den lange tida i seg sjølv er grunn nok til at no må det bli slutt. Kor mange dagar har eg att?

(more…)

Salme 119,83 Eg har vorte som ein skinnsekk i røyk, likevel gløymer eg ikkje dine forskrifter.

David føler at tida renn ut. Det er snart for seint for han. Han held på å svima av, auga sloknar og han føler seg som ein gammal og tørr skinnsekk i røyk. Han har hange så lenge i den vonde røyken av motstand at han kjenner seg uttørka og ubrukande. Ein skinnsekk som heng i røyken vil bli svart av sot, tørr og sprukken. Ein slik skinnsekk kan ikkje brukast til mykje.

(more…)

Salme 119,82 Auga sloknar, eg ventar på dine ord, eg spør: «Når vil du trøysta meg?»

«Auga sloknar, det er som om eg er døden nær. Eg blir fortærd og går til grunne.» Det er liten tvil om at David er fortvila og har det svært vanskeleg, men han har ikkje gjeve opp. Han venta framleis på Guds ord. Han heldt fast på lovnadene. Håpet var eit fast anker som var festa i Guds ord om frelse.

(more…)

Den neste bolken på åtte vers startar med den hebraiske bokstaven kaf, som tilsvarer vår k. I desse versa er det mange bønner om frelse og utfriing. David er i ei ekstrem vanskeleg stode. Fiendane hans har ført han til det lågaste punktet med angst og depresjon. I denne bolken er David i den mørkaste og svartaste natta. Han opplever det som er kalla sjela si svarte natt. Men i mørke natta skin stjernene klårast og når alt er beksvart har David håp om ein ny morgon.

Salme 119,81 Eg tærest bort av lengsel etter di frelse, eg ventar på ditt ord.

Eg tærest bort, seier David, i stor smerte og fortviling. Stoda er svært vanskeleg. Han ser berre ei løysing. Det er at Gud grip inn og frelsar han. Lengselen etter Guds frelse fortærer han. Denne sterke lengten tærer på kreftene. Han er desperat etter Gud. Ventetida er lang og vanskeleg. Freistingane er mange, men jamvel om han alt er tungt greier han å halda rett fokus.

(more…)

Salme 119,80 Lat meg følgja dine forskrifter med heilt hjarte så eg ikkje blir til skamme.

David avsluttar denne bolken, der alle versa startar med den hebraiske bokstaven jod, med ei inderleg bønn om nåde til å vera heilhjarta. Han har opplevd motgang og krenkingar. Han har sett at til og med gudfryktige folk kan låna øyret sitt til falske rykte. Han veit at menneske er svake og skrøpelege av naturen. Han kjenner seg sjølv altfor godt til å vera hovmodig og tru at han kan greia seg i eiga kraft.

(more…)

Salme 119,79 Lat dei som fryktar deg, koma tilbake, lat dei som kjenner dine lovbod, koma til meg.

Det er ei djup smerte i denne bønna. Det kan verka som om løgnene og dei falske rykta, har fått nokre av dei gudfryktige vennene hans til å trekkja seg tilbake frå han. Dette er noko av det verste som kan skje når vi blir utsette for krenkingar og løgner. Eg opplevde dette for mange år tilbake, så eg kjenner meg att i denne bønna. Eit grunnlaust rykte om noko eg skulle ha sagt fekk store konsekvensar. Eg følte at heile verda ramla saman for meg. Eg mista stillinga mi og vart degradert på arbeidsplassen. Mange av vennene mine heldt seg borte. Dei visste ikkje kva dei skulle tru. Det var djupt sårande å oppleva at venner trudde meir på lause rykte enn på meg.

(more…)