Vi gjev så mange gåver,

vi gjev så mange offer,

berre fordi vi synest vi må følgja

skikkar og tradisjonar

for fødselsdagar og feiringar.

(more…)

Å jul med di glede og barnslege lyst

Vi helsar deg hjarteleg velkommen

Med lysande stjerner og skinnande pynt

Med haugar av gåver – Og smekkfulle fat – av julemat

Pinnekjøt, persesylte, ribbe og fleskesvor,

Smultringar, kakemenn og sirupssnittar

Fyller magane til store og små

Heilt til storebror har ete seg lei – På det feite og søte

Og spør så fint om å få ei grov skive med sursild

Å jul med di glede og barnslege lyst

Med julenisse og juletre

Som konkurrerer med kvarandre

Om å samla og dele ut

Julegåver til alle snille barn

Som har fortent gåver

Når ein annan fyller året

Er det nokon snille barn her?

Spør nissen alltid!

Er du ikkje snill får du ikkje gåver

Frå julenissen på julekvelden

Skræmer mor og far

Når dei ikkje rår med ungane på annan måte

Å jul med di glede og himmelsk fryd

Gud er ingen julenisse

Jesus hang ikkje på noka juletre men på eit kors

Gud gjev rause gåver

Og korset skin og lyser

Frå krybba i stallen til Golgata – Og heilt til oss som bur i Bergen

Gud spør ikkje etter snille barn

Hans gåver får vi ikkje fordi vi er så gode

Gud gjev gåver til dei som er fattige i seg sjølv

Gud gjev gåver til dei som strever og kavar

og ikkje får til å vera snill i ei vond verd

Å jul med di glede og himmelsk fryd

Gud er glad i oss slik som vi er

Han gav oss sin Son – Han gav oss sin nåde

Han finn hugnad og glede i alle menneskebarna

som tek imot den store frelsa i Jesus Kristus

Tekst: Erling Thu

Å vera menneske er å ha ein draum
– som fortærer deg som ein eld inni deg
– som ikkje gjev deg noka kvile, men
Motiverer deg til store offer
Førebur deg til djerve tiltak
Oppgløder deg til eit spennande liv
Når du let draumen styra deg med glede og von

Å vera menneske er å ha store draumar
Ikkje berre for deg sjølv og dine eigne
Men ha draumar på vegne av dei underprivelegerte
Og ha draumar for ditt eige overflodssamfunn
Eller dei mange lidande grupper av menneske i verden

Når du drøymer store draumar
Om eit forandra samfunn og ein betre verden
Vil du leggja livet ditt ned som ei frø av håp
Som ei frukt vil alle kunna sjå
At du er eit stort menneske
– for du lever ikkje for deg sjølv!

Det finnest berre ei Mor!

Det finnest stjerner i tusental på himmelen
– men det finnest berre ei Mor!
– Med livet sitt viste ho oss den rette vegen
Det finnest uteljande mengder av blomar i skog og mark
– men det finnest berre ei Mor!
– Med sin veremåte spreidde ho ein godange av tryggleik og glede
Det finnest tusenvis av bier som samlar honning
– men det finnest berre ein Mor!
– Med sine milde og søte ord turka ho tårene og lokka smilet fram
Det finnest uteljande maur som byggjer si tue,
– men det finnest berre ei Mor!
– Saman med far bygde ho ein glad og trygg heim
Det finnest millionar av glitrande doggdropar som helsar ein ny dag velkomen,
– men det finnest berre ein Mor!
– Ho metta oss med god mat og vermde oss med heimelaga klede kvar dag
Det finnest tallause fuglar som syng sin song,
– men det finnest berre ei Mor!
– Formaningane hennar var vakrare enn all fuglekvitring
Det finnest tusentals diamantar og edelsteinar
– men det finnest berre ei Mor!
– Hennar minne vekker til live gode og gilde kjensler
Det finnest uendelege mange perler og smykke
– men det finnest berre ei Mor!
– Hennar trygge omtanke og milde omsorg kan ikkje verdsetjast her på jord
Det finnest ufattelege rikdomar på denne jord,
– men ingen rikdom er større enn det å ha ei mor!

Det finnest berre ei Mor! – berre ei Mor med stor M! Det er Mora vår!

Mor lærte oss å elska
– ved å teia og lida og tena, viste ho kva kjærleik er!
Mor gav oss lysande verdiar
– som vi trygt kan styra livet etter
Mor lærte oss å verdsetja den sanne rikdomen
– det som er reint og rett, heilagt og godt, ærleg og sant
Mor kasta glans over alle gjeremål
– ho lærte oss å sjå det store i det små

Mor vart gammal og skrøpeleg
– men var krona med den kvitaste hårkrans
– det var mest som ho bar ein glorie den siste tida
Mor vart krokryggja og skral til beins
– men ho vart skjønnare dess skrøpelegare ho vart
Mor var veik og heldt på å verta hjelpelaus
– men augene hennar var så levande og smilet var så varmt
Mor hadde furer i ansiktet og litt skrukkute hud
– sjukdom, strev og eit langt liv hadde sett sine vakre merke
– dei milde furene og rynkene var som eit klassisk kunstverk
– trass den skrøpelege kroppen var det noko så useieleg fint med henne
– det var som ein stor kunstnar hadde teikna inn
– sitt himmelske merke av herlegdom på henne

Vi takkar deg Gud for Mora vår!
Takk at du gav oss ei Mor som bar oss fram!
Takk at du gav oss ei Mor som gav oss livet!
Takk at du gav oss ei Mor som passa på oss!
Takk at du gav oss ei Mor som gav oss varme klede og kjærleg omsorg
Takk at du gav oss ei Mor som gav oss gode ord og strenge formaningar
Takk at du gav oss ei Mor som lærte oss å be!
Takk at du gav oss Mora vår, vi kunne ikkje ha fått nokon betre!

Tekst: Erling Thu
Skrive til mors gravferd den 5. des. 2002
Kristi Thu, f. Egeland 15.10 1917 – d. 26.11.2002