Forteljinga om koss Samuel vart kalla til profet er svært gripande. Fram til denne stunda hadde Samuel tent Herren under tilsyn av Eli, eller som det òg kan omsetjast, hadde tent Herren framfor andletet eller åsynet til Eli. Han kjende ikkje Herren personleg, heile hans teneste for Gud gjekk gjennom Eli. Han gjorde det Eli bad han om, og han gjorde det på den måten Eli synte han det skulle gjerast. Han hadde aldri høyrd Guds røyst. Han hadde enno ikkje møtt Gud i Ordet. Han tente Gud utan å kjenna han. Men på grunn av sin truskap i å tena under tilsyn av øvstepresten, var han no kome til eit vendepunkt i livet sitt. No kom Gud til han og kalla på han.
Category: Norske innlegg
-
Sjeldne ord – få syner
Herrens ord var dyrt i dei dagar, av syner var det få. (1.Sam.3,1)
Frå Moses til Samuel, ei tid på fleire hundre år, var det ingen godkjend profet i Israel. Det var folk som hadde openberringar og so bar fram Guds ord, men det var ingen profet med nasjonal godkjenning. I den tida Samuel voks opp var det sjeldan at det kom profetord. Vi høyrer berre om ein ukjend profet, og han er den første vi høyer om etter Debora som profetere under palmetreet sitt til dei som kom til henne. Det var med andre ord ikkje vanleg på denne tida at ein gudsmann, ein sjåar eller profet bar fram Herrens ord og kunngjorde Guds vilje.
-
Under tilsyn i Guds nærvær
Guten Samuel tente Herren, og Eli hadde tilsyn med han. Herrens ord var dyrt i dei dagar, av syner var det få. (1.Sam.3,1)
Det verker som vi her får eit oppsummering av livet til Samuel så langt. Han som skriv er velkjend med den store endringa som Israelsfolket gjekk gjennom då profeten Samuel arbeidde mellom dei. Nest etter Moses er Samuel den personen som har hatt mest å seia for utviklinga i Israelsfolket.
Denne korte setninga, ”guten Samuel tente Herren, og Eli hadde tilsyn med han,” har ingen detaljar om koss livet arta seg for den komande profeten. Likevel seier det oss at Samuel voks opp i ein rein og heilag atmosfære. Guten var heilt tydeleg ikkje påverka av dei to sønene til Eli som stod for den utøvande prestetenesta på sitt vonde og sjølviske vis. Den øvsteprestelege tilsynsmannen var klar over det viktige oppdraget han hadde i å halda guten usmitta av synd og heilhjarta for Herren. Den gamle leiaren ville ikkje at Samuel skulle verta lik sønene sine.
-
Samuel gjorde framsteg og vann velvilje
Men dei høyrde ikkje på det far deira sa, for det var Herrens vilje å la dei døy. Men guten Samuel gjekk fram i alder og velvilje både hjå Herren og hjå menneske (1.Sam.2,25b-26).
Kontrastane er store når det gjeld sønene til Eli og Samuel. Dei første var vonde og egoistiske. Dei tok ikkje imot rettleiing. Dei høyrde ikkje på far sin som tala dei til rettes og åtvara dei. Dei hadde gått så langt i si vanvørdnad av folket og Herrens offer at det ikkje var håp for dei lenger. Dei hadde vorte så forherda i si synd at dei ikkje eingong ville høyra på sin eigen far som var øvsteprest. Det er skræmande å sjå at Gud gav dei opp og ville la dei døy.
-
Samuel voks opp hjå Herren
Og Herren såg til Hanna. Ho vart med barn og fødde tre søner og to døtrer. Men guten Samuel voks opp hjå Herren (1.Sam.2,21).
Herren velsigna Hanna med mange barn. I mange år hadde ho vore utan barn og måtte tola mykje hån og spott for det. No vart ho rikt velsigna med barn og var ei lukkeleg mor. Samuel fekk ikkje del i denne familielukka. Han voks opp hjå Herren! Det er både vondt og godt å lesa dette. Det seiar meg noko om dei offer som Guds tenarar må gjera alt i tidleg alder. Det fortel meg at ingenting er utan meining for Gud har ein finger med i alt som hender oss. Ting vi ikkje forstår når vi står midt oppe i det, fattar vi når vi seinare i livet vert brukt av Gud til å hjelpa andre med den trøysta vi har funne i Guds nærvær. Samuel var utvald av Gud til å verta ein profet. Heilt frå tidleg barndom vart han trena og førebudd for livsgjerninga si. Han må ha hatt ein god barndom, han voks opp hjå Herren!
Eg kan ikkje tenkja meg noko betre enn å veksa opp hjå Herren. Eg kan ikkje tenkja meg noko betre enn å leva med Gud frå barndom til alderdom. Same kva ein går glipp av reint menneskeleg i livet, så er det å veksa opp hjå Herren, det å vandra med Gud, det å leva i Guds nærvær så mykje betre.
Ingen vil verta profet for Herren om ein ikkje lever livet sitt i hans nærvær.
-
Eit flott liv
Den synda dei unge mennene gjorde for Herrens åsyn, var overlag stor, for dei vanvørde Herrens offer. Men Samuel tente for Herrens åsyn – ein ung gut kledd i ein livkjortel av lin (1.Sam.2,17-18).
Dei unge mennene synda for Herrens åsyn, men guten Samuel tente for Herrens åsyn. Gud ser oss kor vi er og same kva vi gjer. Det livet guten Samuel levde for Herrens åsyn står i stor motsetnad til det syndige livet til dei unge mennene, sønene til øvstepresten. Samuel levde eit enkelt liv. Han tente for Herrens åsyn. For eit flott liv, å tena Gud jamvel når andre syndar og nyt det syndige livet sitt.
-
Guten Samuel tente Herren under tilsyn
Frå første gong eg las Første Samuelsbok har eg vore rørt av dei korte setningane om Samuel som vi finn i dei første kapitla.
Så drog Elkana heim att til Rama, men guten Samuel tente Herren, og presten Eli hadde tilsyn med han. Men sønene til Eli var vonde menn, dei kjende ikkje Herren. (1.Sam.2,11-12)
Foreldra reiste heim til det vante livet, og brått var Samuel åleine hjå framande folk. Her tente han Herren. Sønene til Eli var vonde menn, likevel tente Samuel Herren under tilsyn av Eli. Alt som liten gut, borte frå far og mor, valde han å tena Gud og halda avstand til dei gudlause.
-
Herren forkastar eit sjølvsentert prestestyre
I Første Samuelsbok finn vi forteljinga om den ukjende profeten som til Øvtespresten Eli med eit ord frå Gud. Då gudsmannen kom til Eli med ord frå Herren var det ein svært alvorleg bodskap han bar fram. Det er mykje å læra frå dette profetiske ordet.
-
Menneskelege vurderingar og Guds røyst
I forteljinga om Hanna er det ei hending som seier meg noko om profetiske folk sitt forhold til autoritet og til Guds ord. Det verkar som om den profetiske salvinga som var over Hanna hjelpte henne å forstå kva som var menneskeleg vurdering og kva som var Guds røyst.
-
Profetisk lovsong
I Første Samuelsbok 2,1-10 finn vi Hannas lovsong til Herren. Det er ein profetisk lovsong som vitnar om ei frisk profetisk salving. Denne profetiske lovsongen er ikkje avgrensa til ei personleg takk til Gud for bønnesvar, men har ein mykje større dimensjon over seg. Faktisk er det slik at denne lovsongen kastar profetisk lys over heile den komande kongetida!