Salme 119,109 Eg går alltid med livet i hendene, men gløymer ikkje di lov (Strong 8451).
David er i livsfare. Han gjekk alltid med livet i hendene for han hadde mange fiendar som ville drepa han. Det er berre eit steg mellom han og døden, for dei gudlause hadde lagt ei felle for han. Kong Saul stod han etter livet og brukte heile hæren sin for å prøva å fanga han.
Salme 119,108 Herre, ta imot gåva frå min munn og lær meg dine lover!
David lærer oss å be om to viktige ting i dette verset. For det første ber han om at Herren må ta imot det offeret han ber fram med munnen sin. Han var jo ikkje prest og kunne difor ikkje bera fram offer i templet. Det kan heldigvis ikkje vi heller gjera. Vi har ikkje eit tempel bygd av menneskehender.
Salme 119,107 Eg er djupt nedbøygd. Herre, gjev meg liv slik du har sagt!
Eg ser opp til David, for han er så ærleg. Han prøver ikkje å skapa eit glansbilete av seg sjølv. Han er open og fortel om sine djupaste kjensler. Han legg ikkje skjul på at han har det tungt og er deprimert. Eg er djupt nedbøygd, seier han. Vi får eit gløtt inn i sjelslivet hans.
Salme 119,106 Eg har svore, og det står eg ved, at eg vil halda dine rettferdige lover.
David har gjeve ein lovnad, ja meir enn det. Han har svore. Han har gjort ei pakt med Herren. Han let seg ikkje rikka frå det han har lova, men står ved pakta han har gjort med seg sjølv og Herren. Han vil halda Guds rettferdige lover.
No kjem vi til ein ny bolk Sal 119,105-112. Her tek alle versa til med den hebraiske bokstaven NUN og handlar ofte om det strålande lyset frå Guds sanne ord.
Salme 119,105 Ditt ord er ei lykt for min fot og eit lys for min stig.
Dette verset er kanskje eit av dei meste kjende versa frå heile Salme 119. Guds ord blir her likna med ei lykt og eit lys for fot og stig. Gud viser oss den trygge og gode vegen gjennom sitt ord. Guds ord opplyser og rettleier. Bibelen er den tryggaste vegvisaren til det gode livet her og i æva.
Salme 119,104 Eg får innsikt av dine påbod (6490), difor hatar eg falske vegar (734).
Ein av grunnane til at Guds påbod smakar godt er at vi får innsikt. Guds ord gjev oss god forstand. Det hjelper oss å tenkja rett og fornuftig. Ordet gjev oss sunn dømmekraft. Det hjelper oss å skilja mellom godt og vondt, rett og galt. Når alt synest å vera ein av femti nyansar av grått, er det godt å kunna avsløra dette og visa at det gråe ikkje er kvit og reint. Det finst noko som er heilt kvit, reint og godt, og det er livet i Guds lys. Guds ord viser oss den gode vegen og bergar oss frå det vonde. Då kan vi også rettleia og hjelpa andre til å leva gode liv.
Salme 119, 103 Kor søte dine ord er for ganen, betre enn honning i munnen.
Det er eit veldig fint bilete David bruker når han skal forklara kva Guds ord er for han. Orda som kjem frå Guds munn er søte for ganen, betre enn honning. Honning er jo det søtaste som finst i naturen. Det er både sunt og godt.
Når vi et Guds ord og tek det til oss, gjer det godt. Når ordet frå Gud blir personleg for oss, skaper det ei djup kjensle av velvære. Guds ord tilfredsstiller oss og fyller oss med glede. Det finst vel ikkje betre åndeleg smak, enn den vi får når vi tek imot Guds ord i hjartet. Dei finaste augneblikka i livet er når vi høyrer Guds røyst og et Ordet. Gjennom Guds ord kan vi smaka og sjå at Gud er uendeleg god.
Salme 119,102 Eg vik ikkje frå dine lover, for du rettleier meg.
I dette verset skin David sin heilhjarta truskap mot Herren gjennom på ny. Han er stødig i si tru. Stega hans er faste og han har ikkje slutta å lyda Guds lov. Å vika frå Guds lov er å ikkje bry seg om ho eller å vanvørda og forakta lova. Dette hadde David ikkje gjort.
Det handlar om å ha tru og integritet. Heilhjarta truskap mot Herren viser seg i tillit og lydnad. Når vi har valt ein kurs for livet, når vi har gjeve oss over til Herren, då har vi lagt ein trygg grunnvoll til å byggja vidare på. Det hjelper oss til ikkje å bli styrt av andre ting enn Guds ord.
Salme 119,101 Eg held føtene borte frå vonde vegar (734) så eg kan akta på ditt ord.
Igjen er det ei fantastisk fin innstilling David viser oss. Han seier at det er noko han held seg bort frå. Han unngår alt det som er vondt og ureint. Han har gjort eit val for livet. Han vil akta på Guds ord. Han vil leva etter Guds bod. Difor kan han ikkje gå på dei vonde vegane. Han kan ikkje følgja ein livsstil som er i strid med det Gud seier i Skrifta.
Salme 119,100 Eg har meir innsikt enn dei gamle, for eg tek vare på dine påbod (6490).
Dette er tredje gongen i denne bolken at David samanliknar seg sjølv med andre og kjem godt ut av det. I dette verset påstår han at han har meir innsikt enn dei gamle. Normalt er det jo slik at dei gamle har mest innsikt, for dei har levd lenge og er rike på røynsle. Det David seier viser at det ikkje alltid er dei gamle som har mest innsikt. Det same er tilfelle med Elihu (Job 32,6-9). Han var ung av år og vegra seg lenge for å seia noko. Til slutt sa han: «Det er ånda som er i mennesket, pusten frå Den Veldige, som fører til innsikt. Det er ikkje talet på år som gjev visdom, dei gamle veit ikkje alltid kva som er rett.»