Salme 119,91 Etter dine lover står dei til denne dag, for alle ting må tena deg.

Vi lever i eit ordna univers. Alt er styrt av universelle naturlover. All vitskap kviler på denne tanken som David uttrykkjer i dette verset. Himmel og jord er styrt av Guds evige ordningar. Det lovmessige skaparverket vitnar om Guds makt og guddom (Rom 1,19-20). Dei stabile ordningane, som dag og natt, viser at Guds pakt står ved lag (Jer. 31:35, 36; 33:20, 21). Heilt frå første skapardag og fram til denne dag står Guds lover ved lag. Faktisk er det slik at det er Guds evige naturlover som held både himmel og jord oppe. For av han og ved han og til han er alle ting. Han vere ære i all æve! (Rom 11,36)

Det kristne livssynet gjer oss trygge og vidsynte. Det viser oss at alt er skapt av Gud og at alle ting må tena han. Det er fantastisk stort å kunna vita dette. Det skaper ro i sjela når det stormar rundt oss. Det er dette David skildrar i denne salmen. Midt i stor motgang og forfølging er han trygg. Han veit at Gud er større enn alle fiendane hans. Alle ting må tena Gud.

Apostelen Paulus seier det slik: Vi veit at alle ting verkar saman til det gode for dei som elskar Gud (Rom 8,28). Her er ikkje rom for tvil eller diskusjon. Vi veit at alle ting må tena Gud. Difor verkar alle ting saman til det beste for dei som elskar han. For han har ikkje ulukke tankar for oss, men gode planar med framtid og håp.

Salme 119,90 Din truskap varer frå slekt til slekt, du har grunnfest jorda, og ho står ved lag.

Det er ei fantastisk sanning vi møter i dette verset. Gud blir ikkje påverka av tider og trendar. Gud står utanføre tid og rom. Han er ikkje underlagt dei skiftande kreftene i denne forgjengelege verda. Han er opphavet og enden. Han er skapar og fullendar. Han er trufast.

(more…)

I denne komande bolken, frå vers 89 til 96 startar alle versa med den hebraiske bokstaven Lamed. Vi har no kome til midten i salmen. Det er eit slag vendepunkt frå denne bolken. David har vore i djup fortviling og i fare for å mista livet. No slår han an ein meir optimistisk tone. Det er som om han i dei elleve tidlegare bolkane har sagt: Heilt til i dag har Herren vore med meg, skal eg no gå til grunne? Medan han i dei neste elleve bolkane seier: Herrens ord står fast! Trass i alle vonde varsel vil Herren fullføra det gode verket han har begynt i meg!

Salme 119, 89 I all æve, Herre, står ditt ord fast i himmelen.

David har vore ute i hardt ver. Sterke fiendar har gått til åtak på han og mest gjort ende på han. Store bølgjer har slått mot han og han har vorte kasta hit og dit av sterke vindar av motløyse. No verkar det som han har hoppa av den gyngjande båten og kome seg til land og fått fast grunn under føtene. Han har sett føtene sine på fjell og står støtt.

(more…)

Salme 119,88 Gjev meg liv i di miskunn, så vil eg halda lovbodet (Strong 5715) frå din munn.

David er i livsfare. Han er døden nær. Fiendane hadde mest gjort ende på han. Han kjenner seg som eit jaga vilt utan nokon utveg, utan sjanse til å sleppa unna dei løgnaktige jegerane. Dette er bakgrunnen for den bønna han ber i dette verset.

Spar livet mitt! Berg meg frå døden. Ta vare på meg og fri meg ut frå dødens grep. Gjev meg liv i di miskunn! Det er stor desperasjon i bønna hans, for stoda han er i er svært vanskeleg. Legg likevel merke til at han ikkje viser til den vanskeleg stoda når han ber. Det er berre ein grunn til at Gud skulle berga han frå døden og gje han livet tilbake. Det er Guds miskunn, Guds trufaste og varmhjarta kjærleik. Ingenting av det gode Gud gjer for oss er vår forteneste. Alt kjem av hans trufaste kjærleik.

Så vil eg halda lovbodet frå din munn, kan høyrast ut som om han kjøpslår med Gud: Om du bergar meg, så skal eg halda bodet. Eg liker betre andre omsetjingar av denne setninga: Så eg kan halda lovbodet frå din munn. Det er berre om Gud viser miskunn at vi kan leva etter ordet frå Guds munn. Dette er viktig å forstå. Vi er heilt avhengige av Guds nåde og hjelp for livet og alt vi gjer. Å leva etter Ordet er ei frukt av Guds nådefulle kjærleiksverk i oss. Det tryggaste teiknet på at vi har funne nåde for Herren, er hans gode verk i oss.

Salme 119,87 Dei har mest gjort ende på meg her på jorda, men eg forlèt ikkje dine påbod (6490).

Det er vanskeleg å førestilla seg kor vanskeleg David har det, når han skriv dette verset. Fiendane har nesten lukkast i å drepa han. Livet heng i ein tynn tråd. Uvennene har nesten øydelagd livet hans på jorda. Reint fysisk må dette ha vore svært vanskeleg. Det verkar som om dei hadde han i si makt, men det var ikkje heilt ute med han.

(more…)

Salme 119,86 Pålitelege er alle dine bod. Hjelp meg! Dei jagar meg med løgn.

Uvennene jaga David med løgn. Dei spreidde all slag løgnaktige rykte om han. Dei jaga på han for å prøva å fanga han i ei felle og gjera ende på han. Å halda fast på sanninga er den beste motgifta mot løgn. Ofte er det lite hjelp i å prøva å forsvara seg mot løgn. Det hjelper heller ikkje å sloss mot løgnarane. Om vi reagerer feil på løgn og falske rykte mot oss, kan vil lett falla i synd.

(more…)

Salme 119,85 Dei frekke grev fallgraver for meg i strid med di lov (Strong 8451).

Dei fiendane som jaga David var frekke og hovmodige folk. Dei grov fallgraver for han. Han bruker ein jaktmetode som bilete på det han matte gå gjennom og kjempa mot. Ei fallgrav er ei djup grav som er dekkja til med eit tynt dekke som dyret ein jaktar på fell gjennom og blir fanga i. Slik prøver dei frekke fiendane hans å lura han i ei felle. Kanskje prøver dei å ta han fysisk til fange eller å få han til å gjera nokre feilsteg slik at dei kan bruka lova til å fella han. Dei prøver å lura han til å gjera noko som er i strid med Guds lov. Sjølve har dei inga respekt for Guds lov, men vil bruka alt dei kan for å fella David.

(more…)

Salme 119,84 Kor mange dagar har din tenar att? Når vil du fella dom over dei som jagar meg?

David er jaga av mektige fiendar. Han opplever at det står om livet. Han har kjend seg som eit jaga vilt i lang tid. No veit han ikkje om han kan halda ut mykje lenger. I si fortviling vender han seg til Gud: Kor lenge skal dette vara? Når du vil du fella dom over dei som plagar meg? Når skal du gjera slutt på plagene mine? Prøvingane og plagene har vart så lenge at den lange tida i seg sjølv er grunn nok til at no må det bli slutt. Kor mange dagar har eg att?

(more…)

Salme 119,83 Eg har vorte som ein skinnsekk i røyk, likevel gløymer eg ikkje dine forskrifter.

David føler at tida renn ut. Det er snart for seint for han. Han held på å svima av, auga sloknar og han føler seg som ein gammal og tørr skinnsekk i røyk. Han har hange så lenge i den vonde røyken av motstand at han kjenner seg uttørka og ubrukande. Ein skinnsekk som heng i røyken vil bli svart av sot, tørr og sprukken. Ein slik skinnsekk kan ikkje brukast til mykje.

(more…)

Salme 119,82 Auga sloknar, eg ventar på dine ord, eg spør: «Når vil du trøysta meg?»

«Auga sloknar, det er som om eg er døden nær. Eg blir fortærd og går til grunne.» Det er liten tvil om at David er fortvila og har det svært vanskeleg, men han har ikkje gjeve opp. Han venta framleis på Guds ord. Han heldt fast på lovnadene. Håpet var eit fast anker som var festa i Guds ord om frelse.

(more…)