Salme 119,69 Dei frekke svertar meg med løgn, eg tek vare på dine påbod (6490) av heile mitt hjarte.

David stod i den same kampen som vi opplever i dag. Folk som held fast på Guds ord og frimodig forkynner Guds ordningar, for ekteskap og samliv til dømes, møter stor motstand. I vår Bibel kallar David desse folka for frekke, og kan også omsetjast stolte, arrogante, ugudelege, ovmodige. Det er folk som ikkje har respekt for Gud og hans ord. Dei trur dei veit betre enn Gud. Dei er hovmodige og frekke.

(more…)

Salme 119,68 Du er god, og det du gjer, er godt. Lær meg dine forskrifter!

Her startar David verset med å seia noko om Guds natur og hans gjerningar. «Du er god, og det du gjer er godt!» Det gode Gud gjer spring ut frå hans gode natur. Dette har David opplevd. Han har gjennom eit langt liv oppdaga at Gud er god og at alt han gjer spring ut frå hans gode vesen. Hos Gud er det fullkome samsvar mellom det han er og det han gjer.

Vi kan også seia med stort frimod at Gud er god og at alt han gjer er godt. Dette er ei djup bibelsk sanning til alle tider. Likevel er det ikkje alltid at vi verkeleg forstår kva dette inneber. For somme vil det innebera at Gud er snill og for andre vil det seia at berre det dei opplever som godt for dei, kjem frå Gud. Begge desse meiningane innskrenkar Gud og gjer han mindre enn han er.

(more…)

Salme 119,67 Før eg vart audmjuka, var eg på villspor, no held eg det du har sagt.

Det rører meg å lesa dette verset. David er jordnær og personleg. Han opnar opp livet sitt på ein ærleg måte. Slik er han eit stort førebilete for oss. Han er ikkje redd for å innrømma at han har gjort feil. Han seier ope at Gud tukta han og audmjuka han, fordi han var på villspor.

I Salme 19,13 seier David noko som har vore ein vekkjar for meg: «Kven kjenner sine eigne feilsteg? Frikjenn meg for dei eg ikkje veit om!» Det er ikkje alltid vi forstår at vi gjer feil. Vi kan vera på villspor utan å vera klar over det. Å vera på villspor er å slutta eller å gløyma å leva etter Guds ord. Då er det godt å vita at Gud ikkje slår hand av oss, men grip inn for å berga oss.

(more…)

Salme 119,66 Gjev meg kunnskap og godt vit, eg stolar på dine bod!

Eg liker denne bønna David ber i dette verset. Det er ei viktig bønn å be kvar einaste dag. Han ber om kunnskap og vit til å leva ut Guds ord i kvardagen. Dette er noko som ligg han på hjartet og det burde vera like viktig for oss. «Lær meg å verdsetja og forstå boda dine!» «Gje meg forstand til å ta gode avgjerd i samsvar med ditt ord!» Herre, hjelp oss å velja det rette, det som er godt og sant, etter dine lover! Vi treng kunnskap og godt vit frå Guds bod for å kunna ta kloke val i kvardagen og leva på ein vis måte.

(more…)

Tet

ט

Salme 119,65 Herre, du gjer vel mot din tenar slik som du har sagt.

Dei neste åtte versa startar alle med den hebraiske bokstaven tet som svarer til vår t. David slår an ein ny tone med denne bokstaven. Han innser at alt det vanskeleg han møter i livet, alle lidingane han må gå gjennom, har ein verdi for han, for det får han til å verdsetja og lyda Guds ord. Det siste verset startar med ordet tob som tyder god. Det er som om David vil seia at Guds ord er vår rikaste skatt, eller det beste vi har.

David tek til med å prisa Herren for at han har gjort og gjer vel mot han. Nokre omsetjingar har fortid og andre har notid. Eg trur det er rett å ta med begge desse perspektiva. Når vi ser tilbake kan vi sjå at Gud har vore god og gjort vel mot oss. Vi kan gleda oss over Guds truskap mot det han har lova. Gud har halde lovnadene sine. I sin trufaste kjærleik har han velsigna oss gong etter gong. Vi som har levd eit langt liv seier dette med glede og takk i hjartet.

(more…)

Salme 119,64 Herre, jorda er full av di miskunn. Lær meg dine forskrifter!

Dette avsnittet på åtte vers som startar med den hebraiske bokstaven het slutta med ei flott lovprising til Herren. Herre, jorda er full av di miskunn! Din trufaste kjærleik fyller heile jorda og omfattar alle folk og nasjonar. Ja, heile skaparverket er dekkja av Guds kjærleik. Gud er god og miskunnsam og elskar alle menneske på jord. Heile jorda er full av Guds uforanderlege kjærleik.

Himmelen er full av Guds herlegdom, men jorda er full av hans miskunn og trufaste kjærleik. Gud er god mot alle. Han let sola skina og varma både vonde og gode. Han let regnet falla både på rettferdige og urettferdige. Det er det same kor vi snur oss. Opnar vi auga vil vi sjå Guds godleik på mange måtar. Vi har så mykje å takka for. Vi lever i eit vakkert skaparverk. Vi møter Guds trufaste kjærleik kvar einaste dag han held oss i live.

(more…)

Salme 119,63 Eg er venn med alle som fryktar deg, med dei som held dine påbod (6490).

David set ofte ord på kor høgt han elskar Gud. Her seier han at han også elskar Guds folk. Han elskar dei ikkje fordi dei er gode venner som støttar og hjelper han. Det er inga sjølvinteresse i den kjærleiken han har for Guds folk. Han vil vera dei venn på grunn av at dei fryktar Gud og held hans påbod.

Det har aldri vore lurt å vera venn med kven som helst. Paulus seier: «Dårleg selskap øydelegg gode vanar» (1 Kor 15,33). Her snakkar han om folk som var med i den kristne forsamlinga, men som likevel ikkje kjende Gud. I våre dagar er det mange som seier dei er kristne, men livet deira viser at dei ikkje kjenner Gud. Dei elskar lystene sine meir enn dei elskar Gud. Dei kan vera gudfryktige utanpå, men fornektar krafta i gudsfrykta (2 Tim 3,3-5). Slike folk må vi venda oss bort frå, elles vil dei smitta oss med si synd og få oss til å gå på kompromiss med Guds ord.

(more…)

Salme 119,62 Midt på natta står eg opp og prisar deg for dine rettferdige lover.

Det er ei fantastisk god haldning David her gjer uttrykk for. Midt på natta står han opp for å prisa Gud har hans rettferdige lover. Til og med når han vaknar om natta lovpriser han Gud for at han alltid dømmer rettferdig. Det er heilt grunnleggjande i den kristne trua at Gud er rettferdig. Det er alltid godt å vita at Gud gjer det som er rett, for det gjev ei trygg kvile midt i krisetider. Alt Gud seier er rett og godt. Alle Guds lover er rettferdige og gode for alle menneske.

(more…)

Salme 119,61 Dei lovlauses band slyngjer seg om meg, men eg gløymer ikkje di lov (Strong 8451).

På ny viser David til den kampen han står i. Han seier at fiendane hans prøver å fanga han med banda sine. Han kjenner at desse lovlause banda slyngjer seg om han. I denne omsetjinga kan det verka som om han alt er fanga, medan andre utgåver seier at dei prøver å fanga han med banda sine. Ved å ikkje gløyma Guds lov bergar han seg frå dei lovlause banda.

Når vi les desse orda, går tankane våre til jegeren som prøver å fanga dyr eller fuglar i garnet sitt, slik David skildrar andre stader (Sal 18,5-6; 124,7; 55). Her seier han at dei lovlause prøver å fanga han med band som dei får til å slyngja seg om han. Dei lovlause, blir også omsett med dei gudlause eller dei vonde. Det hebraiske ordet tyder på at dette er menneske som gjer det som er galt og vondt. Dei bryr seg ikkje om Guds lov og er stolte av sin syndige livsstil.

(more…)