Erling Thu

Category: Profetisk meditasjon

  • Profetord og overmot

    Samuels ord kom ut over heile Israel. Og Israel drog ut for å strida mot filistarane. 1.Sa.4,1

    Det er mange ulike meiningar om plasseringa av desse to setningane og som gjer at dei kan forståast på ulike måtar. I Bibelselskapet sin Bibel er den første setninga, om at det Samuel sa gjekk ut til heile Israel, plassert i samanheng med det som står i verset før (3,21). I Norsk Bibel si utgåve, som eg har sitert ovanføre, ser det ut som om det er ein klår samanheng mellom dei to setningane i 1.Sam.4,1.

    (more…)

  • Herren openberrar seg fro profetane gjennom ordet sitt

    Og Herren heldt fram med å syna seg i Sjilo; der openberra Herren seg for Samuel gjennom sitt ord. 1.Sam.3,21

    Desse orda fortel om Samuel sitt framhaldande fellesskap med Den Evige Eg Er, Herren Allhærs Gud. Herren heldt fram med å gje seg til kjenne for Samuel. Han tala til han gjennom Ordet sitt. Dette er eit kjenneteikn på den profetiske tenesta, fellesskapet med Gud der Gud openberrar seg gjennom Ordet sitt. Ordet er det mediet Gud bruker til å gjera seg kjend gjennom. Når Gud talar syner han oss kven han er. Herren openberrar seg gjennom ordet sitt. Her ser vi også kva som er kjernen i den profetiske tenesta, å ta imot ord og bodskap frå Gud. For å kunna fungera i ei profetisk teneste må vi leva i eit nært forhold til Gud så han kan tala til oss.

  • Fellesskap med profetane

    Vi kan ha fellesskap med profetane som Bibelen fortel oss om, og vi kan stå i same teneste som dei. Vi kan vandra med Gud slik Enok gjorde. Vi kan forkynna rettferd og komande dom slik Noa gjorde. Vi kan vera barn av Abraham med same tru og lydnad som han. Vi kan sloss mot oss sjølv som Jakob. Vi kan kjempa for personleg integritet i det sosiale livet slik Josef gjorde. Vi kan vera med å byggja Guds hus etter det himmelske mønsteret saman med Moses. Vi ta del i den overnaturlege styrken Samson hadde då Anden var over han. Vi kan ta del i det politiske livet med profetisk innsikt som Daniel. Vi kan læra av alle Guds menn og kvinner som er omtala i Bibelen. Soga deira er skrive for oss som lever i den siste tida så vi skal læra å leva i Guds vilje og verta brukt til å fremja Guds plan for den verda vi lever i.

  • Ingen profet kan vera likesæl

    Ingen profet kan vera ein kald istapp, ein tørrpinne, ein mumie, eit balsamert lik, som hektisk held fast på gårsdagen som om han skulle vera betre enn dagen i dag. Ein profet kan ikkje tala om Gud som om han hadde openberra seg som ”EG VAR” i staden for ”EG ER”. Anden frå den Allmektige lyftar han ut av fortida og det sjølviske mørkret og gjer han til ein føregangsmann for ei ny tid.

    Ingen profet kan vera likesæl til tida og kulturen han lever i for han ser Guds finger i alt som hender.

  • Eit ekko eller ei røyst?

    Goethe skal ha sagt: ”Det er mange ekko i verda, men få røyster.” Openberring er ei eineståande visjon, forståing eller melding som kjem frå Gud og ikkje menneske. Inspirasjon er ei vanleg kjensle og rørsle i sjela som vert utløyst av menneskelege ord, haldningar og handlingar. Openberringa er original, du ser og forstår noko du ikkje har høyrd eller sett før. Inspirasjon kan berre skapa eit ekko i dei som høyrer, jamvel om det for han som talar er ei ny oppleving av å vera rørt og oppglødd.

  • Å verta tiltrudd å vera profet

    Samuel voks opp. Og Herren var med han og lét ikkje eitt av orda sine falla til jorda. (1.Sam.3,19)

    Samuel har nettopp hatt eit sterkt møte med Gud. Han har opplevd det som er profetane sin kross, å bera fram meldingar frå Gud som folk ikkje likar å høyra. I utgangspunktet våga han ikkje seia noko til Eli om det Gud hadde sagt. Men på eit rett fram spørsmål frå Eli måtte han bera fram sanninga. Han stod det første prøva. Han tok ikkje noko bort og han la ikkje noko til, han bar fram den lite hyggjelege bodskapen slik han hadde høyrd han frå Gud.

    (more…)

  • Gud kallar Samuel

    Forteljinga om koss Samuel vart kalla til profet er svært gripande. Fram til denne stunda hadde Samuel tent Herren under tilsyn av Eli, eller som det òg kan omsetjast, hadde tent Herren framfor andletet eller åsynet til Eli. Han kjende ikkje Herren personleg, heile hans teneste for Gud gjekk gjennom Eli. Han gjorde det Eli bad han om, og han gjorde det på den måten Eli synte han det skulle gjerast. Han hadde aldri høyrd Guds røyst. Han hadde enno ikkje møtt Gud i Ordet. Han tente Gud utan å kjenna han. Men på grunn av sin truskap i å tena under tilsyn av øvstepresten, var han no kome til eit vendepunkt i livet sitt. No kom Gud til han og kalla på han.

    (more…)

  • Sjeldne ord – få syner

    Herrens ord var dyrt i dei dagar, av syner var det få. (1.Sam.3,1)

    Frå Moses til Samuel, ei tid på fleire hundre år, var det ingen godkjend profet i Israel. Det var folk som hadde openberringar og so bar fram Guds ord, men det var ingen profet med nasjonal godkjenning. I den tida Samuel voks opp var det sjeldan at det kom profetord. Vi høyrer berre om ein ukjend profet, og han er den første vi høyer om etter Debora som profetere under palmetreet sitt til dei som kom til henne. Det var med andre ord ikkje vanleg på denne tida at ein gudsmann, ein sjåar eller profet bar fram Herrens ord og kunngjorde Guds vilje.

    (more…)

  • Under tilsyn i Guds nærvær

    Guten Samuel tente Herren, og Eli hadde tilsyn med han. Herrens ord var dyrt i dei dagar, av syner var det få. (1.Sam.3,1)

    Det verker som vi her får eit oppsummering av livet til Samuel så langt. Han som skriv er velkjend med den store endringa som Israelsfolket gjekk gjennom då profeten Samuel arbeidde mellom dei. Nest etter Moses er Samuel den personen som har hatt mest å seia for utviklinga i Israelsfolket.

    Denne korte setninga, ”guten Samuel tente Herren, og Eli hadde tilsyn med han,” har ingen detaljar om koss livet arta seg for den komande profeten. Likevel seier det oss at Samuel voks opp i ein rein og heilag atmosfære. Guten var heilt tydeleg ikkje påverka av dei to sønene til Eli som stod for den utøvande prestetenesta på sitt vonde og sjølviske vis. Den øvsteprestelege tilsynsmannen var klar over det viktige oppdraget han hadde i å halda guten usmitta av synd og heilhjarta for Herren. Den gamle leiaren ville ikkje at Samuel skulle verta lik sønene sine.

    (more…)

  • Samuel gjorde framsteg og vann velvilje

    Men dei høyrde ikkje på det far deira sa, for det var Herrens vilje å la dei døy. Men guten Samuel gjekk fram i alder og velvilje både hjå Herren og hjå menneske (1.Sam.2,25b-26).

    Kontrastane er store når det gjeld sønene til Eli og Samuel. Dei første var vonde og egoistiske. Dei tok ikkje imot rettleiing. Dei høyrde ikkje på far sin som tala dei til rettes og åtvara dei. Dei hadde gått så langt i si vanvørdnad av folket og Herrens offer at det ikkje var håp for dei lenger. Dei hadde vorte så forherda i si synd at dei ikkje eingong ville høyra på sin eigen far som var øvsteprest. Det er skræmande å sjå at Gud gav dei opp og ville la dei døy.

    (more…)